ఉపాయం

ఉపాయం - 517 The Wisdom Hidden in a Swing: What Annamacharya's Kriti “Dolayam Chala Dolayam” Teaches About Leadership, Balance, and Living Well!

The Approach

Topics

ఉపాయం - 517

పండుగ సమయంలో ఒక హిందూ దేవాలయంలోకి అడుగుపెట్టడాన్ని ఊహించుకో. పూలు, దీపాలు, సంగీతం, మరియు చిరునవ్వులు చిందిస్తున్న భక్తుల మధ్య, ఒక అందంగా అలంకరించబడిన దేవతా విగ్రహం సుందరమైన ఉయ్యాలపై కొలువై ఉంటుంది. చప్పట్లు లేదా ఆర్భాటాలకు బదులుగా, భక్తులు నిశ్శబ్ద భక్తితో పాడుతూ, ఉయ్యాలను మెల్లగా ఊపుతారు. చాలా మంది భారతీయ-అమెరికన్లకు ఇది ఒక మనోహరమైన మతపరమైన ఆచారంగా అనిపించవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఈ సాధారణ ఆచారం వెనుక నాయకత్వం, స్థితిస్థాపకత, మరియు చక్కగా జీవించడం వంటి శాశ్వతమైన తత్వశాస్త్రం ఇమిడి ఉంది. ఈ సంప్రదాయానికి అత్యంత ఆకర్షణీయమైన వ్యక్తీకరణలలో ఒకటి, గొప్ప తెలుగు సాధువు-కవి అన్నమాచార్యుల 15వ శతాబ్దపు రచన అయిన "డోలాయాం చల డోలాయాం", దీనిని ప్రఖ్యాత కర్ణాటక గాయని సుధా రఘునాథన్ లేదా 'శ్రీ రాగం మ్యూజిక్' కు చెందిన యువ ప్రతిభావంతుడు రఘురామ్ మణికందన్ అద్భుతంగా ఆలపించారు. ఇది కేవలం ఒక భక్తి గీతం మాత్రమే కాదు, 'దశావతారాల' గుండా—శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క పది అవతారాలైన—సాగే ఒక సంగీత ప్రయాణం, ఇది ఈ దైవిక వ్యక్తీకరణలన్నీ ప్రస్తుత యుగానికి (కలియుగం) కరుణామయ రక్షకుడిగా పూజించబడే శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామిలోనే పరిపూర్ణతను పొందుతాయనే గ్రహింపుతో ముగుస్తుంది. ఈ భక్తి గీతం ఒక సరళమైన ఆహ్వానంతో ప్రారంభమవుతుంది: "డోలాయాం చల డోలాయాం హరే డోలాయాం"—"ఓ శ్రీహరీ, ఉయ్యాలపై మెల్లగా ఊగు." మొదట వినగానే ఇది ఒక జోలపాటలా అనిపిస్తుంది. వాస్తవానికి, ఇది ఒక జీవిత తత్వం. భగవంతుడిని ఊపాల్సిన అవసరం లేదు. ఆ ఉయ్యాల ఆయన కోసం కాదు—అది మన కోసం. ఉయ్యాల ఎప్పుడూ ఒకే దిశలో కదలదు. అది పైకి లేస్తుంది మరియు కిందకు దిగుతుంది, ముందుకు కదులుతుంది మరియు వెనక్కి వస్తుంది, అయినప్పటికీ ఎల్లప్పుడూ తన కేంద్రానికి తిరిగి వస్తుంది. జీవితం కూడా అంతే. వృత్తులు పురోగమిస్తాయి మరియు స్తంభిస్తాయి. వ్యాపారాలు వృద్ధి చెందుతాయి మరియు ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంటాయి. అనారోగ్యం, నిరాశ, మరియు అనిశ్చితి వంటి పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటూనే, కుటుంబాలు తమ జీవితంలోని కీలక ఘట్టాలను వేడుక చేసుకుంటాయి. ప్రతి తరం విజయాలను మరియు కష్టాల దశలను చవిచూస్తుంది. ఈ పాఠం ఉయ్యాలను ఎలా ఆపాలో కాదు. జీవితం కొనసాగుతున్నప్పుడు కూడా స్థిరంగా ఎలా ఉండాలన్నదే ఈ పాఠం. ఈ కృతి కొనసాగుతున్న కొద్దీ, ఆ సరళమైన దృశ్యం మరింత లోతైన అర్థాన్ని సంతరించుకుంటుంది. పురాణాలను కేవలం వాటి స్వంత ప్రయోజనం కోసం వివరించడం కాకుండా, అన్నమాచార్యులు విష్ణువు యొక్క పది అవతారాలను పది విభిన్న సంక్షోభాలకు పది ప్రతిస్పందనలుగా ప్రదర్శిస్తారు. జ్ఞానం నశించిపోయే ప్రమాదంలో ఉన్నప్పుడు, విష్ణువు మత్స్యరూపంగా (చేప) మారి, వివేకాన్ని పరిరక్షించాడు. ప్రపంచానికి స్థిరత్వం అవసరమైనప్పుడు, ఆయన కూర్మరూపంగా (తాబేలు) మారి, ఎలాంటి గుర్తింపు ఆశించకుండా ఒక పర్వతాన్నే మోసాడు. భూమి అంధకారంలో కూరుకుపోయినప్పుడు, ఆయన వరాహుడిగా మారి, దానిని తిరిగి సురక్షిత ప్రాంతానికి చేర్చాడు. అమాయకత్వానికి రక్షణ అవసరమైనప్పుడు, ఆయన నరసింహుడిగా మారి, ధైర్యానికి కొన్నిసార్లు అసాధారణమైన చర్యలు అవసరమని నిరూపించాడు. వామనుడిగా, ఆయన వినయంతో అహంకారాన్ని జయించాడు; రాముడిగా, ఆయన నిష్పాక్షికతకు ప్రతిరూపంగా నిలిచాడు; కృష్ణుడిగా, ఆయన వ్యూహాత్మక జ్ఞానాన్ని ప్రదర్శించాడు; బుద్ధుడిగా, కరుణను; మరియు కల్కిగా, ధర్మమే చివరికి గెలుస్తుందనే ఆశను అందించాడు. ప్రతి అవతారం నాయకత్వంలోని ఒక విభిన్న కోణాన్ని వెల్లడిస్తుంది. కొన్ని సంక్షోభాలకు బలం అవసరం. మరికొన్నింటికి సహనం కావాలి. కొన్నింటికి ధైర్యం కావాలి. ఇంకొన్నింటికి వినయం అవసరం. గొప్ప నాయకులు ఒకే వ్యక్తిత్వం మీద గానీ లేదా ఒకే నిర్వహణ శైలి మీద గానీ ఆధారపడరు. వారు తమ విలువలను రాజీ పడకుండా, మారుతున్న పరిస్థితులకు అనుకూలంగా తమను తాము మలచుకుంటారు. అందుకే ఈ భక్తి గీతం సరిగ్గా శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామితోనే ముగుస్తుంది. పది మంది వేర్వేరు వీరులను ప్రదర్శించే బదులు, ఈ గుణాలన్నీ—జ్ఞానం, ధైర్యం, వినయం, న్యాయం, కరుణ, మరియు స్థైర్యం వంటివి—ఒకే దైవ స్వరూపంలో కొలువై ఉంటాయని అన్నమాచార్యులు నీకు గుర్తుచేస్తారు. ఆదర్శ నాయకుడు అంటే కేవలం ఒకే సద్గుణంలో రాణించేవాడు కాదు, కానీ ప్రతి క్షణానికి ఏ సద్గుణం అవసరమో తెలిసిన వ్యక్తి. భారతీయ అమెరికన్లకు, ఈ సందేశం అసాధారణంగా సమకాలీనంగా అనిపిస్తుంది. ప్రతిరోజూ, చాలామంది అనేక ప్రపంచాలను ఎంతో సునాయాసంగా నిర్వహిస్తారు. వారు వ్యాపార సంస్థలకు నాయకత్వం వహిస్తారు, శస్త్రచికిత్సలు చేస్తారు, విశ్వవిద్యాలయాలలో బోధిస్తారు, కొత్తగా ప్రారంభించబడే వ్యాపార సంస్థలను నిర్మిస్తారు, పరిశోధనలు చేస్తారు, మరియు ప్రభుత్వ పదవులలో పనిచేస్తారు. ఆ తర్వాత వారు ఇంటికి తిరిగి వచ్చి పిల్లలకు హోంవర్క్‌లో సహాయం చేస్తారు, వృద్ధాప్యంలో ఉన్న తల్లిదండ్రులను చూసుకుంటారు, సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలను కాపాడతారు, తమ సమాజంలో స్వచ్ఛంద సేవ చేస్తారు, మరియు భాషలు, సంగీతం, నృత్యం, మరియు విలువలను తర్వాతి తరానికి అందిస్తారు. విభిన్న సవాళ్లకు విష్ణువు విభిన్న రూపాలు ధరించినట్లుగా, వారు తమ గుర్తింపును కోల్పోకుండా నిరంతరం తమను తాము అనుకూలంగా మార్చుకుంటారు. ఆ ఊయలే చివరిగా ఒక పాఠాన్ని అందిస్తుంది. తన చుట్టూ ఉన్నవన్నీ కదులుతున్నప్పటికీ, భగవంతుడు ప్రశాంతంగా ఉండటాన్ని గమనించు. ఆధునిక సంస్కృతి నీకు ఉన్నత శిఖరాలకు ఎదగాలని మరియు వేగంగా ముందుకు సాగాలని బోధిస్తుంది. ప్రాచీన జ్ఞానం నీకు స్థిరంగా ఉండాలని బోధిస్తుంది. వేగం నువ్వు ఎంత త్వరగా గమ్యాన్ని చేరుకుంటావో నిర్ణయిస్తుంది; స్థిరత్వం నువ్వు ఎంతకాలం నిలబడగలవో/భరించగలవో నిర్ణయిస్తుంది. అత్యంత సమర్థవంతమైన నాయకులు దీనిని సహజంగానే అర్థం చేసుకుంటారు. వారు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని వినయంతో, ఆశయాన్ని సేవతో, కొత్త ఆలోచనని సంప్రదాయంతో, మరియు విజయాన్ని కృతజ్ఞతతో సమతుల్యం చేస్తారు. ఎప్పుడు ముందుకు సాగాలో, ఎప్పుడు ఆగాలో, ఎప్పుడు మాట్లాడాలో, మరియు ఎప్పుడు వినాలో వారికి తెలుసు. అసంఖ్యాకమైన నాయకత్వ సిద్ధాంతాలు వచ్చి పోయినప్పటికీ, ఈ సంప్రదాయ ఆలయ ఆచారం ఐదు శతాబ్దాలకు పైగా ఎలా నిలిచి ఉందో బహుశా అది వివరిస్తుంది. సంస్కృతి పురావస్తుశాల (మ్యూజియం) లలో భద్రపరచడం వల్ల కాదు, కానీ దానిని ఆచరించడం వల్లనే నిలబడుతుందని ఈ ఉయ్యాల నీకు గుర్తు చేస్తుంది. ఒక అమ్మాయి ఈ కృతిని నేర్చుకున్నప్పుడల్లా, శాస్త్రీయ నృత్యం ద్వారా దశావతారాన్ని ప్రదర్శించినప్పుడల్లా, లేదా ఊరేగింపులో కొలువై ఉన్న శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామిని చూసినప్పుడల్లా, శాశ్వతమైన విలువలు ఒక తరం నుండి మరో తరానికి నిశ్శబ్దంగా అందించబడతాయి. మరింత ఎత్తుకు ఎదగాలనే మరియు మరింత వేగంగా ముందుకు సాగాలనే తపనతో ఉన్న ఈ ప్రపంచంలో, 'డోలాయాం చల డోలాయాం' విజయం పట్ల ఒక భిన్నమైన దృక్పథాన్ని అందిస్తుంది. గొప్పతనం అనేది నువ్వు ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగావనే దానితో కొలవబడదు, కానీ ఇతరులు తమ సమతుల్యతను కనుగొనడంలో సహాయం చేస్తూ, నువ్వు నీ సమతుల్యతను ఎంత హుందాగా కాపాడుకుంటావనే దానితో కొలవబడుతుందని ఇది బోధిస్తుంది. జీవితం ఎల్లప్పుడూ ఒక ఊయలలా కదులుతుంది. పరిస్థితులు ఎల్లప్పుడూ మారుతూ ఉంటాయి. ఆ ఊయలను ఆపే వారు అత్యంత తెలివైన నాయకులు కాదు. వారు ఆ ఊయల మధ్యలో స్థిరంగా ఉంటూ, తమ సూత్రాలను వీడకుండా పరిస్థితులకు అనుగుణంగా సర్దుకుపోతూ, ఆ క్రమంలో ఇతరులను సున్నితంగా స్థిరపడేలా చేసేవారు. అదే ఒక ఊయలలో దాగి ఉన్న శాశ్వతమైన జ్ఞానం!