ఉపాయం

ఉపాయం - 584 The Joy of Being on Your Own!

The Approach

Topics

ఉపాయం - 584

నీ జీవితం కొన్నిసార్లు ఒకదాని నుండి మరొకదానికి సాగే సుదీర్ఘ ప్రయాణంలా అనిపించవచ్చు—కళాశాల, ఉద్యోగం, పదోన్నతులు, పెళ్లిళ్లు, విహారయాత్రలు, కుటుంబ సమావేశాలు, పండుగలు, విమానాశ్రయానికి పరుగులు, సామూహిక విందులు, వారాంతపు ప్రణాళికలు, ఇన్‌స్టాగ్రామ్ లో కథలు, మరియు ప్రస్తుత గమ్యం ముగియకముందే తదుపరి గమ్యం గురించి చర్చ మొదలవడం. తీరిక లేకుండా ఉండటమే జీవించి ఉన్నట్లుగా అనిపించవచ్చు. చుట్టూ జనం ఉండటం అనేది నువ్వు ఒక సమూహంలో భాగమనే భావనను కలిగిస్తుంది. ఇక ఒంటరిగా ఉండటం కొన్నిసార్లు ఏదో తప్పు జరిగిపోయిందనే భావనను కలిగిస్తుంది. అయినప్పటికీ, నీ ఉత్సాహభరితమైన, అనుసంధానమైన జీవితం నిన్ను మరచిపోయేలా చేసే ఒక నిశ్శబ్ద నైపుణ్యం ఉంది: అదే నీ సొంత సాంగత్యాన్ని (నీతో నువ్వు గడిపే సమయాన్ని) ఆస్వాదించడం నేర్చుకోవడం. నీకు ఫోన్ చేసే తల్లిదండ్రులు, సందేశాలు పంపే స్నేహితులు, నువ్వు ప్రేమించే భాగస్వామి, దగ్గరలో బంధువులు, నిండిపోయిన క్యాలెండర్, మరియు సోషల్ మీడియాలో వందలాది మంది ఉన్నప్పటికీ—నీతో నువ్వు సౌకర్యవంతంగా ఉండటంలో నీకు చాలా తక్కువ అనుభవం ఉండవచ్చు. ఒంటరిగా ఉండటం నిన్ను ఒక సాధారణ ప్రశ్న అడుగుతుంది: నిన్ను ఎవరూ అలరించనప్పుడు, నీ అవసరం లేనప్పుడు, నిన్ను గమనించనప్పుడు, లేదా నీ స్పందన కోసం వేచి ఉండనప్పుడు, నువ్వు ఎవరు? ఆ సమాధానం ఆశ్చర్యకరంగా స్వేచ్ఛనిచ్చేదిగా ఉంటుంది. నువ్వు తరచుగా నిశ్శబ్దాన్ని ఏదో ఒక విషయంతో పూరించాల్సిన దానిగా భావిస్తుంటావు. నువ్వు ఒంటరిగా ఉన్న క్షణంలో, నీ ఫోన్‌ను తీసుకుంటావు. ఒక ఇన్‌స్టాగ్రామ్ రీల్ మరొకటిగా మారుతుంది, ఒక సందేశం సమూహ సంభాషణగా మారుతుంది, మరియు ప్రశాంతమైన సాయంత్రం తెరను పైకి కిందికి జరపడం (స్క్రోల్ చేయడం) లో మాయమైపోతుంది. సినిమా చూడటంలో, రీల్స్ వీక్షించడంలో, లేదా స్నేహితులతో మాట్లాడటంలో తప్పు ఏమీ లేదు. కానీ కొన్నిసార్లు నువ్వు ఫోన్‌ను పక్కన పెట్టాలి మరియు నీ ఆలోచనలను మరియు భావాలను గమనించడానికి నీకు నువ్వుగా తగినంత ప్రశాంతతను ఇవ్వాలి. నీకు కావలసింది మరింత వినోదం కాదని, ఒక సంభాషణ, ఒక స్నేహితుడు, ఒక అర్థవంతమైన కార్యకలాపం, లేదా కేవలం నీతో నువ్వు గడిపే కొద్ది సమయం అని నువ్వు కనుగొనవచ్చు. నీ ఇల్లు నీకు మరో పాఠం నేర్పగలదు. నువ్వు కళాశాల తర్వాత అపార్ట్‌మెంట్‌లో ఒంటరిగా నివసించినా లేదా నీ పిల్లలు పెరిగి పెద్దైన తర్వాత ప్రశాంతమైన ఇంట్లో స్థిరపడినా, నీ నివాస స్థలాన్ని ఒక నిరీక్షణ గదిలా భావించవద్దు. దానిని నీ సొంతం చేసుకో. నీకు నచ్చిన ఫోటోను పెట్టుకో. మొక్కలను పెంచు. నువ్వు భారతదేశం నుండి తెచ్చిన చిన్న వస్తువును ప్రదర్శించు. ఇంటి వాసన వచ్చే వంటకాన్ని వండు. ఎవరో వస్తున్నారని కాకుండా, నీకు ఇష్టం కాబట్టి దీపం వెలిగించు. నీ ఇల్లు ప్రతి నిమిషం జనంతో నిండి ఉన్నందువల్ల కాదు, కానీ నువ్వు అందులో నీ సొంత ఇంట్లో ఉన్నట్లు భావించినందువల్ల అర్థవంతంగా మారుతుంది. ఆహారం విషయంలో కూడా ఇదే నిజం. భోజనం అంటే తరచుగా కుటుంబం, అతిథులు, మరియు వేడుకలతో ముడిపడి ఉండే సంస్కృతిలో, ఒంటరిగా తినడం వింతగా అనిపించవచ్చు. కానీ, కేవలం ఆకలిగా ఉన్నందున మరియు నువ్వు మంచి ఆహారం పొందడానికి అర్హుడవైనందున ఒక సరైన భోజనాన్ని సిద్ధం చేసుకోవడం అనేది ఆత్మగౌరవానికి సంబంధించిన ఒక చర్య. ఆహారాన్ని పళ్ళెంలో పెట్టుకో. కూర్చో. దాన్ని రుచి చూడు. ఆస్వాదించు. ఒక సాధారణ భోజనాన్ని ప్రత్యేకంగా మార్చడానికి నీకు ప్రేక్షకులు అవసరం లేదు. భారతీయ పండుగల సమయంలో ఇది మరింత అర్థవంతంగా ఉంటుంది. పండుగలు అంటే తల్లిదండ్రులు, తాతామామ్మలు, పిల్లలు, బంధువులు, విందు భోజనాలు, గుడికి వెళ్ళడం, మరియు ఇల్లంతా సంభాషణలతో నిండి ఉండటం అని నువ్వు అనుకోవచ్చు. కానీ నువ్వు వేర్వేరు నగరాలకు మారినప్పుడు, ప్రయాణాలు చేసినప్పుడు, లేదా నీకంటూ ఒక జీవితాన్ని నిర్మించుకున్నప్పుడు, నువ్వు పెరిగేటప్పుడు ఉన్నట్టుగా పండుగలు ఇప్పుడు కనిపించకపోవచ్చు. దానిని ఒక నష్టంగా భావించకుండా, నిన్ను నువ్వు ఇలా ప్రశ్నించుకో: ఇప్పుడు ఈ పండుగ నాకు ఏ అర్థాన్ని ఇస్తుంది? బహుశా నీ అపార్ట్‌మెంట్‌లో దీపం వెలిగించడం, నీ తల్లిదండ్రులకు ఫోన్ చేయడం, గుడికి వెళ్లడం, చిన్ననాటి వంటకాన్ని వండటం, లేదా ఇంటికి దూరంగా ఉన్న స్నేహితుడిని ఆహ్వానించడం వంటివి కావచ్చు. బహుశా దీని అర్థం, నువ్వు ఎక్కడి నుండి వచ్చావో గుర్తుచేసుకుంటూ కొన్ని నిశ్శబ్ద నిమిషాలు గడపడం కావచ్చు. నీ జీవితం మారినంత మాత్రాన సంప్రదాయం కనుమరుగవ్వాల్సిన అవసరం లేదు. కొన్నిసార్లు నువ్వు దాన్ని స్పృహతో ఎంచుకున్నప్పుడు అది మరింత అర్థవంతంగా మారుతుంది. నీ జీవితాన్ని ఇతరుల క్యాలెండర్‌పై ఆధారపడకుండా ఉండటంలో కూడా స్వేచ్ఛ ఉంది. నీ భాగస్వామి ప్రయాణంలో ఉండవచ్చు. నీ స్నేహితులు తీరిక లేకుండా ఉండవచ్చు. నీ తల్లిదండ్రులు చాలా రాష్ట్రాల దూరంలో నివసిస్తూ ఉండవచ్చు. అంతమాత్రాన నీ వారాంతం ఖాళీగా మారిపోవాలని కాదు. నీకు వెళ్లాలనిపిస్తే ఎక్కడికైనా వెళ్ళు. నిన్ను నువ్వు సినిమాకు తీసుకువెళ్ళు. కాఫీ షాపులో కూర్చుని చదువు. గుడిని సందర్శించు. ఒక సాంస్కృతిక కార్యక్రమానికి హాజరవ్వు. నువ్వు ఎప్పటినుంచో తెలుసుకోవాలని ఆసక్తిగా ఉన్న విషయాన్ని నేర్చుకో. నువ్వు ఒంటరిగా మారిపోనవసరం లేదు; అందరూ తీరిక లేకుండా ఉన్నప్పుడు నీకంటూ ఒక జీవితం ఉంటే చాలు. ఇది నీ సంబంధాలలో కూడా ముఖ్యమైనదే. ఒకరిని ప్రేమించడం అంటే నీ మొత్తం భావోద్వేగ ప్రపంచానికి ఆ వ్యక్తిని బాధ్యుడిని చేయడం కాదు. నీ భాగస్వామి, కుటుంబం, మరియు స్నేహితులు నీ జీవితానికి ఏకైక సంతోష వనరుగా మారకుండానే, నీ జీవితంలో అపారమైన ఆనందాన్ని నింపగలరు. నువ్వు ఒకరిని కోల్పోయినా కూడా ఒక అద్భుతమైన సాయంత్రాన్ని గడపవచ్చు. నువ్వు నీ కుటుంబాన్ని గాఢంగా ప్రేమించినా కూడా, ఒంటరిగా ఉండటాన్ని ఆస్వాదించవచ్చు. ఒంటరిగా ఉండటం మరియు తిరస్కరించబడటం రెండూ ఒకటే కాదు. ఒకరి గైర్హాజరు అనేది నీ విలువకు సంబంధించిన కథగా మారాల్సిన అవసరం లేదు. ఒక భారతీయ-అమెరికన్ యువకుడిగా, నువ్వు మరో ఒత్తిడిని కూడా అనుభవించవచ్చు: అదే నిరంతరం ముందుకు సాగాలనే ఒత్తిడి. ఎప్పుడూ ఏదో ఒక విజయ సాధన, ప్రయాణం, సమావేశం, పరిచయాలను పెంచుకునే అవకాశం, వివాహం, కుటుంబ అంచనాలు, లేదా పంచుకోవడానికి ఒక ఫోటో ఉంటూనే ఉంటాయి. చివరికి విశ్రాంతి సమయం కూడా ఇతరులకు చూపించుకునే ప్రదర్శనలా మారిపోవచ్చు. నువ్వు నీ జీవితాన్ని నమోదు చేయడానికి ఎంతగా అలవాటు పడిపోతావంటే, దాన్ని అనుభవించడమే మర్చిపోతావు. ఒంటరిగా ఉండటం నీకు ఏదీ ప్రచురించాల్సిన అవసరం లేని ఒక ప్రదేశాన్ని ఇస్తుంది. నువ్వు ఆనందంగా ఉన్నావని నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఇన్‌స్టాగ్రామ్ కోసం నీ కొవ్వొత్తుల విందును అందంగా చూపించాల్సిన అవసరం లేదు. నీ విహారయాత్రలో ప్రతి క్షణాన్నీ సోషల్ మీడియాలో విషయసామగ్రిగా మార్చాల్సిన అవసరం లేదు. నువ్వు ఉత్పాదకంగా ఉండాల్సిన అవసరం కూడా లేదు. నువ్వు కేవలం ఉండొచ్చు. బహుశా ఇక్కడే తనను తాను ప్రేమించుకోవడం (స్వీయ-ప్రేమ) స్ఫూర్తిదాయకం కంటే ఆచరణాత్మకంగా మారుతుంది. స్వీయ-ప్రేమ అంటే నిన్ను నువ్వు తీవ్రంగా పరిగణించడం: తగినంత నిద్రపోవడం, సరిగ్గా తినడం, అలసిపోయినప్పుడు 'వద్దు' అని చెప్పడం, ఆత్మపరిశీలనకు చోటు ఇవ్వడం, నీకు నిజంగా ఆనందాన్నిచ్చే దానిపై సమయం గడపడం, మరియు నీకు మాత్రమే చెందిన ఒక గంటను కాపాడుకోవడం. ఎందుకంటే ఒక రోజు, నీ జీవితం నిశ్శబ్దంగా మారుతుంది. నీ తల్లిదండ్రులకు వయసు పైబడుతుంది. నీ పిల్లలు పెరిగి పెద్దవారవుతారు. నీ స్నేహితులు వేరే చోటికి వెళ్ళిపోతారు. నీ భాగస్వామి ప్రయాణం చేయవచ్చు. నీ వృత్తి మారుతుంది. యవ్వనంలోని నిరంతర చలనం చివరికి నెమ్మదిస్తుంది. నువ్వు ఒంటరిగా సౌకర్యవంతంగా ఉండటం ఎప్పుడూ నేర్చుకోకపోతే, ఆ నిశ్శబ్దం భయానకంగా అనిపించవచ్చు. కానీ నువ్వు నీ సొంత సాంగత్యాన్ని ఆస్వాదించడం నేర్చుకుంటే, ఆ నిశ్శబ్దం ఆలోచించడానికి, గుర్తుంచుకోవడానికి, ప్రార్థించడానికి, సృష్టించడానికి, మరియు పరిణతి చెందడానికి ఒక విశాలమైన ప్రదేశంగా అనిపిస్తుంది. ఎప్పుడూ ఒంటరితనం అనుభవించని వ్యక్తిగా మారడం లక్ష్యం కాదు. ఒంటరితనం అనేది కేవలం ఒక భావన మాత్రమేనని, అది నీ జీవితానికి నిర్వచనం కాదని తెలుసుకోవడమే లక్ష్యం. నీకు అనుబంధం అవసరమైనప్పుడు ఇతరులను చేరుకో, కానీ నీకు కావలసింది కేవలం నీతో నువ్వు గడిపే సమయం అని కూడా గుర్తించు. కాబట్టి వేడుకలను ఆస్వాదించు. ప్రయాణాలు చేయి. పెళ్లిళ్లకు వెళ్ళు. విందుకు సరే అను. నీ తల్లిదండ్రులకు ఫోన్ చేయి. పండుగలో నృత్యం చేయి. నీ వృత్తిని నిర్మించుకో. ప్రేమలో పడు. జ్ఞాపకాలను సృష్టించుకో. కానీ ఒంటరిగా ఉండటాన్ని కూడా ఆస్వాదించడం నేర్చుకో. ఉత్సాహభరితమైన జీవితం అనేది కేవలం నీ చుట్టూ ఎంతమంది ఉన్నారనే దానితో లేదా నువ్వు ఎన్ని ప్రదేశాలను సందర్శిస్తున్నావనే దానితో కొలవబడదు. కొన్నిసార్లు పరిపూర్ణమైన జీవితానికి కొలమానం చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంటుంది: నీ గదిలో ఒంటరిగా కూర్చుని, చుట్టూ ఏమీ జరగకపోయినా సరే, నువ్వు సరిగ్గా ఉండాల్సిన చోటే ఉన్నావనే భావనను నువ్వు పొందగలవా? బహుశా అదే నిజమైన ఆనందం—కేవలం ఒంటరిగా ఉండటం కాదు, కానీ నువ్వు ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు నువ్వు ఎలా ఉన్నావో ఆ వ్యక్తిని నిజంగానే ఇష్టపడుతున్నావని కనుగొనడం!