ఉపాయం

ఉపాయం - 531 When Every Door Is Open: The Greatest Gift Indian-American Parents Can Give Isn't Opportunity—It's Discernment!

The Approach

Topics

ఉపాయం - 531

ప్రతి నియామక నిర్వాహకుడు ఈ రకమైన మౌఖిక పరీక్ష (ఇంటర్వ్యూ) ను ఏదో ఒక రూపంలో ఎదుర్కొనే ఉంటాడు. విశ్వవిద్యాలయంలో విద్యను పూర్తిచేసి పట్టా తీసుకొన్న (గ్రాడ్యుయేట్) ఒక ప్రతిభావంతురాలైన యువతి, ఆకట్టుకునే ఉద్యోగ దరఖాస్తు వివరాల పత్రం, అద్భుతమైన శ్రేణులు, వృత్తిపరమైన శిక్షణలు, నాయకత్వ అనుభవం, మరియు అపరిమితమైన సామర్థ్యాన్ని సూచించే సిఫార్సులతో గదిలోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఇంటర్వ్యూ చేసే వ్యక్తి చిరునవ్వు నవ్వి, చాలా తేలికగా అనిపించే ఒక ప్రశ్న అడుగుతాడు: "రాబోయే ఐదు సంవత్సరాల్లో నీ వృత్తి జీవితంలో ఏ లక్ష్యాలను సాధించాలని అనుకుంటున్నావు?" ఆ గ్రాడ్యుయేట్ ఆత్మవిశ్వాసంతో నవ్వుతుంది. "అయితే... నాకు చాలా అవకాశాలు ఉన్నాయి." నేను బాలీవుడ్ నృత్యం నేర్పించగలను. నేను ఫ్యాషన్ ప్రదర్శనల్లో మోడల్‌గా చేయగలను. ప్రాచీన సంప్రదాయాల నుండి ప్రేరణ పొందిన హస్తకళా ఆభరణాల బ్రాండ్‌ను ఆవిష్కరించగలను. నేను ఒక డిజైనర్ వస్త్రాల దుకాణాన్ని ప్రారంభించగలను. కాఫీ షాపులు, యోగా తరగతులు, మరియు ఫోటో చిత్రీకరణలతో కూడిన నా 'రద్దీగా ఉన్న కార్యక్రమాల ప్రణాళిక' ను వివరిస్తూ ఒక జీవనశైలి ప్రభావశీలిగా మారగలను. అందరికీ ఆరోగ్య సంరక్షణ సంస్థలు ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది, అందుకే నేను కూడా ఒకటి ప్రారంభించగలను. 'నన్ను నేను కనుక్కోవడానికి' ప్రపంచమంతా ప్రయాణించగలను. లేదా... నేను నాలుగు సంవత్సరాలు కష్టపడి సంపాదించిన ఇంజనీరింగ్, బిజినెస్, లేదా కంప్యూటర్ సైన్స్ డిగ్రీని నిజంగా ఉపయోగించుకుని, నేను సిద్ధపడిన వృత్తిని ప్రారంభించగలను. ఎందుకో గానీ, ఆ చివరి ఎంపిక అన్నిటికంటే తక్కువ ఆసక్తికరంగా అనిపిస్తోంది. ఒక అనుభవజ్ఞుడైన నిర్వాహకుడు, "నేను ఒక వృత్తిపరమైన ప్రణాళికను ఆశించాను, అంతేగానీ ఏదో ఒక జీవనశైలి పత్రికలోని కార్యక్రమాల పట్టికను కాదు" అని మనసులో అనుకుంటూ మర్యాదగా నవ్వవచ్చు. ఈ హాస్యం బాగా పండింది, ఎందుకంటే ఇది నేటి యువత ఎదుర్కొంటున్న ఒక నిజమైన సవాలును ప్రతిబింబిస్తుంది. పట్టభద్రులకు ఇంతకు ముందెన్నడూ లేనన్ని అవకాశాలు ఇప్పుడు ఉన్నాయి. వారు తమ పడకగదుల నుంచే వ్యాపారాలు నిర్మించుకోవచ్చు, రాత్రికి రాత్రే సృష్టికర్తలుగా మారవచ్చు, ఆన్‌లైన్ బ్రాండ్‌లను ప్రారంభించవచ్చు, కొన్ని ధృవీకరణ పత్రాలతో వృత్తిని మార్చుకోవచ్చు, లేదా తమ అభిరుచులను వృత్తులుగా మలుచుకోవచ్చు. ఈ మార్గాలలో చాలా వరకు చట్టబద్ధమైనవి మరియు ప్రతిఫలదాయకమైనవి. సమస్య ఎంపికలు ఉండటంలో లేదు. సమస్య ఏమిటంటే, ఎన్నో ఆకర్షణీయమైన ఎంపికలు ఉండటం వల్ల, వాటిలో ఒకదానికి కట్టుబడి ఉండాలంటే మిగిలిన వాటన్నింటినీ వదులుకుంటున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. చాలా మంది రెండవ తరం భారతీయ అమెరికన్ కుటుంబాలకు, ఈ సమృద్ధి వారి తల్లిదండ్రుల అసాధారణ త్యాగాల ఫలితమే. తల్లిదండ్రులు వలస వచ్చారు, అధిక శ్రమతో కూడిన ఉద్యోగాలు చేశారు, శ్రద్ధగా పొదుపు చేశారు, విద్యకు ప్రాధాన్యతనిచ్చారు, మరియు తమకు ఎన్నడూ లభించని అవకాశాలను సృష్టించుకున్నారు. వారి పిల్లలు తరచుగా అద్భుతమైన పాఠశాలలు, సహాయక సమాజాలు, ఆర్థిక స్థిరత్వం, పాఠ్యేతర కార్యకలాపాలు, మార్గదర్శకులు, మరియు లెక్కలేనన్ని ఆసక్తులను అన్వేషించే స్వేచ్ఛతో పెరిగారు. విచిత్రంగా, విజయం దానికదే ఒక సవాలును సృష్టిస్తుంది. భవిష్యత్తును ఎంచుకోవడం అనేది హార్వర్డ్ పాఠ్యాంశాల (కోర్సుల) జాబితాను పరిశీలించడంలా అనిపించవచ్చు. ప్రతి తరగతి ఆకర్షణీయంగా అనిపిస్తుంది. ప్రతి ప్రధాన పాఠ్యాంశం ఆసక్తికరంగా కనిపిస్తుంది. ప్రతి అవకాశం ఉత్సాహాన్ని ఇస్తుందని వాగ్దానం చేస్తుంది. ఇక అత్యంత కష్టమైన పని ప్రవేశం పొందడం కాదు—దేనికి నీ అంకితభావం అవసరమో నిర్ణయించుకోవడమే. అక్కడే తల్లిదండ్రుల పాత్ర అవకాశాలు కల్పించడం నుండి వివేకాన్ని అందించడం వైపు పరిణామం చెందుతుంది. మంచి తల్లిదండ్రులు కేవలం కాలేజీ ఫీజు చెల్లించడం, పాఠ్యేతర కార్యకలాపాలకు తీసుకువెళ్లడం, లేదా ప్రగతి పత్రాలను (రిపోర్ట్ కార్డులను) చూసి సంబరాలు చేసుకోవడం కంటే ఎంతో ఎక్కువ చేస్తారు. వారు విచక్షణను నేర్పిస్తారు. వారు పిల్లలకు అభిరుచులను వృత్తుల నుండి, ఆసక్తిని వృత్తి ధ్యేయం నుండి, మరియు తాత్కాలిక ఉత్సాహాన్ని దీర్ఘకాలిక ప్రయోజనం నుండి వేరుచేయడంలో సహాయపడతారు. తదుపరి ఉత్తేజకరమైన ఆలోచనను నిరంతరం వెంబడించడం ద్వారా వృత్తులు అరుదుగా నిర్మించబడతాయని వారు పిల్లలకి గుర్తుచేస్తారు. అవి నిరంతర కృషి, పట్టుదల, మరియు నైపుణ్యం ద్వారా నిర్మించబడతాయి. నృత్యం, ఫ్యాషన్, ఆభరణాల రూపకల్పన, వ్యవస్థాపకత, డిజిటల్ విషయాలను సృష్టించడం, లేదా ఆరోగ్య సంరక్షణ శిక్షణలో ఏమాత్రం తప్పు లేదు. సన్నద్ధత, క్రమశిక్షణ, మరియు నిజమైన నిబద్ధతతో అనుసరించినప్పుడు ప్రతిదీ ఒక అర్థవంతమైన వృత్తిగా మారగలదు. అసలు ప్రశ్న 'నువ్వు ఏమి చేయాలనుకుంటున్నావు?' అనేది కాదు. అంతకంటే లోతైన ప్రశ్న 'నువ్వు దానిని ఎందుకు చేయాలనుకుంటున్నావు?' అనేది. నువ్వు ఒక సమస్యను పరిష్కరిస్తున్నావా, విలువను సృష్టిస్తున్నావా, నైపుణ్యాన్ని పెంపొందించుకుంటున్నావా, మరియు ఇతరులకు సేవ చేస్తున్నావా? లేదా సోషల్ మీడియాలో ఉత్తేజకరంగా కనిపిస్తుందని కేవలం తాజా ట్రెండ్‌ను అనుసరిస్తున్నావా? పిల్లలు సహజంగా కొత్తదనాన్ని కోరుకుంటారు. తల్లిదండ్రులు వారిలో వివేకాన్ని పెంపొందించాలి. భారతీయ అమెరికన్ తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు ఇవ్వగల గొప్ప బహుమతులలో ఒకటి మరో పాఠ్యేతర కార్యకలాపం లేదా మరో అర్హతా పత్రం కాదు. అది, తెరిచి ఉన్న తలుపుల సంఖ్యతో స్వేచ్ఛను కొలవలేమని గుర్తించగల సామర్థ్యం. స్వేచ్ఛ అంటే సరైన మార్గంను ఎంచుకుని, దృఢ నిశ్చయంతో దాని గుండా నడిచి, మరియు ఆ కొత్తదనం పోయిన చాలా కాలం తర్వాత కూడా నడుస్తూనే ఉండే వివేకం. ఒక పట్టభద్రుల పట్టా (బ్యాచిలర్ డిగ్రీ), దాని యజమాని అంతులేకుండా కొత్త గుర్తింపులను ప్రయత్నిస్తుండగా గోడకు వేలాడే ఖరీదైన జ్ఞాపికగా ఎప్పటికీ మారకూడదు. అది నైపుణ్యం, ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యం, ఆత్మవిశ్వాసం, మరియు చివరికి అర్థవంతమైన అభిరుచులను నిర్మించే పునాదిగా మారాలి. ముందుగా నీ వృత్తిని నిర్మించుకో. ఒక వృత్తిలో నైపుణ్యం సాధించు. ఆర్థికంగా స్వతంత్రురాలిగా మారు. ఆ తర్వాత, వారాంతాల్లో బాలీవుడ్ నృత్యం నేర్పించడం నీకు ఆనందాన్ని ఇస్తే, అలా చేయి. నీకు చేతిపనితనం ఇష్టం కాబట్టి ఆభరణాలను రూపకల్పన చేయి. వ్యాపార ప్రాథమికాలను అర్థం చేసుకున్న తర్వాత ఒక డిజైనర్ వస్త్రాల దుకాణాన్ని తెరువు. నువ్వు విశ్వసనీయతను సంపాదించుకున్నావు కాబట్టి ఒక ఆరోగ్య సంరక్షణ సంస్థను ప్రారంభించు. అభిరుచులు విలువను సృష్టిస్తాయి కాబట్టి వాటిని వ్యాపారాలుగా మార్చు—అంతేగానీ అవి వయోజనత్వాన్ని వాయిదా వేస్తాయని కాదు. ఈ వ్యత్యాసాన్ని ప్రేమతో నొక్కి చెప్పే తల్లిదండ్రులు గొప్ప నాయకత్వ చర్యలలో ఒకదాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. విజయం అనేది తమ పిల్లలకు ఎన్ని అవకాశాలు ఉన్నాయి అనే దానితో కొలవబడదని, ఆ పిల్లలు ఒక యోగ్యమైన మార్గానికి కట్టుబడి ఉండే స్వభావాన్ని పెంపొందించుకున్నారా లేదా అనే దానితో కొలవబడుతుందని వారు అర్థం చేసుకుంటారు. అవకాశాలతో నిండిన ఈ యుగంలో, బహుశా తల్లిదండ్రులు ఇవ్వగల గొప్ప బహుమతి మరిన్ని మార్గాలను తెరవడం కాదు. అది పిల్లలకు ఏ మార్గంను ముందుగా నడవడానికి అర్హమైనదో నేర్పించడం—మరియు మిగతా మార్గాలన్నీ మరింత ఉత్తేజకరంగా కనిపించినప్పటికీ, తాము ఎంచుకున్న మార్గంలోనే ముందుకు సాగే క్రమశిక్షణను వారికి నేర్పించడం!