ఉపాయం

ఉపాయం - 548 From the Rolling Pin to the Instant Pot: When Indian Cooking Became “Menial Work”!

The Approach

Topics

ఉపాయం - 548

నువ్వు భారతీయ-అమెరికన్‌గా పెరిగినట్లయితే, భారతీయ ‘అత్తయ్య' గురించి నీకున్న భావన నీ తల్లిదండ్రులు మరియు భారతదేశంలో పెరిగిన నీ బంధువులు చూసిన ‘ఆంటీ’ రూపానికి చాలా భిన్నంగా ఉండవచ్చు. నీ అమ్మమ్మ/నానమ్మకు చపాతీ కర్ర తన చేతికి ఒక పొడిగింపులా అనిపించి ఉండవచ్చు. నీ తల్లి ప్రెషర్ కుక్కర్‌ను వారసత్వంగా పొంది ఉండవచ్చు. కానీ అమెరికాలో పుట్టిన నీ తరం వారు, తమ ఆంటీలు ఇన్‌స్టంట్ పాట్, రోటీ మేకర్, ఎయిర్ ఫ్రైయర్, రైస్ కుక్కర్, ఫుడ్ ప్రాసెసర్, రోబోట్ వాక్యూమ్, మరియు డోర్‌డాష్ యాప్ వంటి వాటిని వాడటాన్ని చూస్తూ పెరిగారు. పాతకాలపు భారతీయ వంటగది దాదాపు ఒక నాటకశాలలా ఉండేది. ప్రెషర్ కుక్కర్ ఈల వేసేది, చపాతీ పీటపై చపాతీ కర్ర చప్పుడు వినిపించేది, పోపుల పెట్టె చేతికి అందేలా ఉండేది, పేనం మీద పదార్థాలు వేగుతూ 'సలసల' శబ్దం చేసేవి; ఇక ఎవరో ఒకరు ఉల్లిపాయలు తరగడం, తమ భర్త గురించి ఫిర్యాదు చేయడం, లేదా పక్కింటి వారి గురించి మాట్లాడుకోవడం వంటివి జరుగుతూనే ఉండేవి. “మీరు ఎలా ఉన్నారు?” అని మొదలైన ఒక ఫోన్ సంభాషణ, ఊహించని విధంగా మూడు కుటుంబాలు, రెండు వివాహాలు, మరియు ఎవరో ఒకరి కొడుకు కళాశాల ప్రవేశంకు సంబంధించిన విచారణగా మారిపోవచ్చు. వంటగది చాలా కోలాహలంగా, శ్రమతో కూడుకున్నదిగా ఉండేది, అంతేకాక, అది ఏదో విధంగా ఆ కుటుంబ సమాచార సేకరణ (గూఢచార) వ్యవస్థకు ప్రధాన కేంద్రంగా కూడా ఉండేది. ఆ తర్వాత ఒక భారతీయ-అమెరికన్ ఆంటీ వచ్చారు. వంటగదిలోని చాలా శ్రమను సాంకేతికత తొలగించగలదని ఆమె కనుగొన్నారు. నువ్వు స్వయంగా ఇరవై చపాతీలను ఒత్తడం ఎందుకు, రోటీ మేకర్ వాటిని తయారు చేయగలదు కదా—లేదా డోర్‌డాష్ యాప్ వాటిని నేరుగా నీ ఇంటికే డెలివరీ చేయగలదు కదా? నువ్వు సమావేశంలో పాల్గొంటున్నప్పుడు ఇన్‌స్టంట్ పాట్ వంట చేయగలదు కదా, మరి ప్రెషర్ కుక్కర్ దగ్గర ఎందుకు నిలబడాలి? రోబోట్ వాక్యూమ్ ఇల్లంతా అటు ఇటు తిరుగుతూ శుభ్రం చేయగలిగినప్పుడు, శుభ్రం చేయడానికి ఒక గంట ఎందుకు వెచ్చించాలి? మరియు నిజం చెప్పాలంటే, ఎందుకు చేయకూడదు? చాలా మంది మహిళలు తమ తల్లులు దశాబ్దాల పాటు వంట చేయడం, శుభ్రం చేయడం, అతిథులకు సేవ చేయడం, పిల్లలకు తినిపించడం, మరియు భర్తలకు మరియు విస్తృత కుటుంబాలకు ఆతిథ్యం ఇవ్వడం వంటివి చేయడం చూశారు. వారు తమ కోసం మరియు తమ కుమార్తెల కోసం భిన్నమైన జీవితాన్ని కోరుకున్నారు. వారు వృత్తిని నిర్మించుకున్నారు, వ్యాయామశాలల్లో చేరారు, ప్రయాణాలు చేశారు, ఆర్థిక వ్యవహారాలు చక్కబెట్టుకున్నారు, పిల్లలను పెంచారు, మరియు రెండు సంస్కృతుల మధ్య సయోధ్య కుదుర్చుకున్నారు. "నేను వంట చేయను" అని చెప్పడం ఒక స్వాతంత్ర్య ప్రకటనగా మారేది. కానీ ఈ ప్రయాణంలో ఎక్కడో ఒక ఆసక్తికరమైన సాంస్కృతిక మార్పు సంభవించింది. ఒకప్పుడు ఇంటికి అత్యవసరమైన నైపుణ్యంగా మరియు గర్వకారణంగా భావించబడిన వంట పనిని, కొంతమంది భారతీయ-అమెరికన్ మహిళలు ఒక నీచమైన పనిగా చూడటం ప్రారంభించారు—అంటే, చదువుకున్న, విజయవంతమైన మహిళలు ఆ పనిని తగ్గించుకోవాలనో లేదా ఇతరులకు అప్పగించాలనో అనుకోవడం మొదలుపెట్టారు. ప్రతి పూట స్త్రీయే వంట చేయాలనే పాత అంచనాను సరిగ్గానే సవాలు చేశారు, కానీ కొన్నిసార్లు అభిప్రాయం "మహిళలు వంట చేయాలి" నుండి "వంట చేయడం నా స్థాయికి తక్కువైన పని" వైపు మారుతూ ఉండేది. అది ప్రశ్నించదగిన విషయం. వంట చేయడం ఒక విలువైన జీవిత నైపుణ్యం కావడానికి అది స్త్రీల భారం కానవసరం లేదు. అలాగే, వంటగదిలో సమయం గడపడం వల్ల ఎవరైనా సాంప్రదాయవాదులుగా, అణుకువగా ఉండేవారిగా, లేదా తక్కువ ఆశయాలు కలవారిగా మారిపోరు. ఆహారాన్ని తయారుచేయడం అనేది ఒక వ్యాయామం, సృజనాత్మకత, స్వయంగా ఆధారపడటం, సాంస్కృతిక పరిరక్షణ, మరియు శరీరంలోకి ఏమి వెళ్తుందో అర్థం చేసుకునే ఒక మార్గం కావచ్చు. ఇంట్లో వండిన భోజనం అంటే మూడు గంటలపాటు పొయ్యి ముందు నిలబడటమే కానవసరం లేదు. నిరంతరం రెస్టారెంట్ ఆహారంపై ఆధారపడటం కంటే ఒక సాధారణ పప్పు, కూరగాయల కూర, రసం, చపాతీ, సలాడ్, లేదా తృణధాన్యాలు వంటివి ఆరోగ్యకరంగా మరియు మరింత సంతృప్తికరంగా ఉండవచ్చు. అలసటను ఆదర్శవంతంగా లేదా గొప్పగా చూపించడం దీని ఉద్దేశ్యం కాదు; నువ్వు నీకు ఆహారం సమకూర్చుకోవడం అనేది ఏమాత్రం తక్కువ స్థాయి పని కాదని—అది ప్రాథమికమైన పని అని గుర్తించడం ముఖ్యం. ఇక్కడే భారతీయ-అమెరికన్ మేనల్లుళ్ళు మరియు మేనకోడళ్ళకు తమదైన సర్దుబాటు పద్ధతులు అవసరం కావచ్చు. నీకు వంట, ఇల్లు శుభ్రం చేయడం, బట్టలు ఉతకడం వంటి పనులను యంత్రాల ద్వారా పనిచేసేలా చేసుకుని (స్వయంచాలకం), ఇంటి ఆవరణలోని పచ్చికను కత్తిరించే పనిని బయటివారికి అప్పగించిన ఒక అత్తయ్య ఉండవచ్చు— మరియు అయినప్పటికీ కూడా ఇతరులందరి పెళ్లిళ్ళను విశ్లేషించడానికి మాత్రం అపరిమితమైన సమయాన్ని కలిగి ఉంటుంది. గత ఇరవై ఏళ్లుగా తాను చేత్తో చపాతీ చేయలేదని నీ అత్తయ్య (నాన్నగారి సోదరి) గర్వంగా చెప్పవచ్చు, కానీ గత మంగళవారం నీ కజిన్‌కు మరియు ఆమె భర్తకు మధ్య ఏం జరిగిందో మాత్రం ఆమెకు ఖచ్చితంగా తెలిసి ఉంటుంది. కేవలం చిరునవ్వు చిందించు, కానీ కుటుంబానికి సంబంధించిన వార్తలను మోసే కేంద్రంగా మాత్రం మారకు. ఒకవేళ నీ ఆంటీ నీకు వేరొకరి వ్యక్తిగత కథను చెబితే, నువ్వు ఆ సమాచార పరంపరా క్రమంలో తదుపరి వారధిగా మారాల్సిన అవసరం లేదు. రెండో అధ్యాయం అడగటం కంటే, "వాళ్ళు ఆ సమస్యను పరిష్కరించుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను" అని చెప్పడమే తరచుగా మంచి ప్రతిస్పందన. నీ కుటుంబ చరిత్ర ఉమ్మడి ఆస్తి కాదు, అలాగే మరొకరి వివాహం వినోదం కాదు. ఒక పెద్దవారు చెప్పే ప్రతి అభిప్రాయాన్ని అంగీకరించకుండానే నువ్వు వారిని గౌరవించవచ్చు. అదే సమయంలో, సౌలభ్యం అసమర్థతగా మారనీయకు. ఇన్‌స్టంట్ పాట్ వాడు. రోటీ మేకర్ వాడు. పిజ్జా ఆర్డర్ చేయి. టర్కీ, పాస్తా, టాకోస్, లేదా నీకు నచ్చినది ఏదైనా తిను. కానీ ఏదైనా వండటం నేర్చుకో. శుభ్రం చేయడం నేర్చుకో. బట్టలు ఉతకడం నేర్చుకో. డబ్బును నిర్వహించడం నేర్చుకో. అనారోగ్యంతో ఉన్నవారిని చూసుకోవడం నేర్చుకో. నువ్వు ఏమి తింటున్నావో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆహారం గురించి తగినంతగా నేర్చుకో. సాంకేతికత నీ సమయాన్ని ఆదా చేయాలి, అంతేగానీ నిన్ను నువ్వు చూసుకునే సామర్థ్యాన్ని తొలగించకూడదు. అలాగే, లింగ వివక్ష యుద్ధాన్ని కూడా వారసత్వంగా పొందవద్దు. ఒక ఆంటీ నీకు, “ఒక మంచి స్త్రీకి వంట చేయడం తెలిసి ఉండాలి” అని చెప్పవచ్చు. మరొకరు, “నేను వంట చేయను; నేను ఎవరికీ సేవకురాలిని కాదు” అని గర్వంగా ప్రకటించవచ్చు. ఈ రెండు సందేశాలలో ఏదీ నీ తత్వంగా మారనవసరం లేదు. వంట చేయడం స్త్రీత్వానికి నిదర్శనం కాదు, అలాగే వంట చేయకపోవడం విముక్తికి నిదర్శనం కాదు. నీ సోదరుడికి వంట చేయడం తెలిసి ఉండాలి. నీ సోదరికి టైరు మార్చడం తెలిసి ఉండాలి. నీ భర్తకు స్నానాలగదిని శుభ్రం చేయడం తెలిసి ఉండాలి. నీ భార్యకు డబ్బును నిర్వహించడం, ఇంటి ఆర్థిక వ్యవహారాలను చూసుకోవడం, మరియు ఆదాయపు పన్నులు చెల్లించడం తెలిసి ఉండాలి. ప్రతి ఒక్కరూ తమను తాము చూసుకోగలగాలి మరియు ఇంటికి తమ వంతు సహకారం అందించగలగాలి. నువ్వు ఆ భారాన్ని వారసత్వంగా పొందకుండా కూడా సంస్కృతిని కొనసాగించవచ్చు. పెప్పరోనీ పిజ్జా లేదా హాట్ డాగ్ తింటునప్పటికీ, నీ అమ్మమ్మ/నానమ్మ 'చోలే' (మసాలా శనగల కూర) లేదా సాంబార్‌ను ఎలా తయారుచేసేవారో నేర్చుకో. ఎయిర్ ఫ్రైయర్‌ను ఆస్వాదిస్తూనే పులిహోరను మెచ్చుకో. ఇన్‌స్టంట్ పాట్‌ను వాడుతూనే, పండుగలలో కొన్ని రకాల వంటకాలు ఎందుకు కనిపిస్తాయో అర్థం చేసుకో. నీ అమ్మమ్మ/నానమ్మ వంటగదిలోని ముఖ్యమైన అంశాలైన ఆతిథ్యం, పోషణ, ఉదారత, మరియు అనుబంధాలను కాపాడుకోవడానికి, నువ్వు ఆ వంటగదిని యథాతథంగా తిరిగి సృష్టించాల్సిన అవసరం లేదు. బహుశా ఇదే భారతీయ-అమెరికన్ వంటగది యొక్క నిజమైన పరిణామం కావచ్చు. నీ అమ్మమ్మ తరం, “అందరికీ ఎలా తిండి పెట్టాలి?” అని అడిగింది. నీ అమ్మ తరం, “అన్నీ నేనే ఎందుకు చేయాలి?” అని అడగడం ప్రారంభించింది. నీ తరం ఇంతకంటే మెరుగైన ప్రశ్న అడగవచ్చు: “మనమందరం ఎలా తోడ్పడగలం, బాగా తినగలం, స్వతంత్రంగా జీవించగలం, మరియు ఇంకా ఒకరికొకరు సమయం కేటాయించుకోగలం?” కాబట్టి, చపాతీ ఒత్తుతున్నఆంటీని చూసి మరీ గట్టిగా నవ్వకు, అలాగే ఇన్‌స్టంట్-పాట్ ఆంటీని కూడా ఎగతాళి చేయకు. ఒకరు ఒక చేతిలో చపాతీ కర్ర మరియు మరో వైపు ప్రెషర్ కుక్కర్‌తో ఇంట్లో బతికారు. మరొకరు ఇన్‌స్టంట్ పాట్, రోటీ మేకర్, వ్యాయామశాల సభ్యత్వం, ఉద్యోగం, ఇద్దరు పిల్లలు, మరియు పదిహేడు వాట్సాప్ గ్రూపులతో అమెరికాలో బతికారు. ఇద్దరూ పరిస్థితులకు అనుగుణంగా సర్దుకుపోయారు. ఏ ఆంటీ గొప్పదో ఎంచుకోవడం నీ పని కాదు. ఇద్దరిలోనూ ఉత్తమమైన వాటిని తీసుకో: నీ అమ్మమ్మ/నానమ్మ పోషణ మరియు ఆతిథ్యం; నీ ఆంటీ స్వాతంత్ర్యం మరియు సమర్థత; మరియు నీ తరం వారు ఉమ్మడి బాధ్యత, ఆరోగ్యకరమైన జీవనశైలి, గోప్యత, మరియు సమతుల్యత పట్ల చూపే పట్టుదల. అలసటను, లింగపరమైన అంచనాలను, ఇంకా వీలైతే—ఆ పుకార్లను కూడా—వెనక్కి వదిలేయి!